ظهور سبکهای هنری
از درون افکار جامعه و حرکتهای مردمی و جذب ورشد ان نیاز به حمایت دوران خود دارد.بکار گیری سبکهای اروپایی در ایران و یا بکار گیری هر سبکی در بین مردمان دیگر نا اشنا و گاه نزدیک به افکار می باشد. بهمین سبب سبک شناسان با بررسی ان میتوانند نیاز فکری ان جامعه را تشخیص دهند. نه انکه اگر شیوه هنری هنرمند منطبق با هیچ یک ازسبکهای شناخته شده نبود یعنی انکه چیزی من دراوردی و هجو باشد.
هلن گاردنر در کتاب خود با شرح و تحقیق بسیار به این مطلب اشاره کرده است.
سوق دادن استعداد شخص به سبک مورد علاقه که همان کپی می باشد منجر به تخریب هنر در ان جامعه می باشد.
هنر از دل مردم ظهور می کند.نقاشان تحصیل کرده در غرب باز نتوانسته اند علقه ملی خود را تنزل داده و دربست هنر غرب را ارائه دهند اما همین دو گانگی باعث شده است درک اثار این دسته از هنرمندان اختصاص به خریداران دست بالا و یا بینندگان خاص خود باشد.
اما اثار نقاشان قهوه خانه ای-یا نگاره گری ایرانی یا تهذیب برای کل جامعه قابل درک می باشد.
راستی علت فاصله و نزدیکی هنرمند با مردم چیزی جز این است؟

...»† و جبران خلیل جبران دیگر نویسنده و شاعر مسیحی درباره او می‌نویسد: «..عرب حقیقت مقام و قدر و منزلت علی را نشناخت. اما از میان همسایگان ایرانی‌نژاد عرب، مردانی برخاستند، که گوهر و سنگریزه را به خوبی از یکدیگر باز شناختند.»†

به سردی پرسید:حالت چطور است؟
به نرمی گفتم:بیمارم!!
به خشنودی گفت :هر کسی را به عملش پاداش میدهند.
به ارامی پرسیدم: از چه جهت به این روز و حال افتادهای؟
با تکبر گفت: خواست خدا این بوده است!!

تصویر سازی
قوه تخیل انچه را که درک میکند تصویری را ساخته و پرداخته و ارائه میدهد.
تصویر سازی چه متحرک چه ثابت از هنزهای بسیار کهن می باشد.
که امروزه درک وقایع بسیار دور را اسان می کند.
یکی دیگر از ویژه گیهای تصویر سازی ایجاد اتحاد ذهنی است که راه ارتباط بین افراد را نزدیکتر میکند.
قوه واهمه لحظهای انسان را راحت نمی گذارد .مجموعه این خصایص بشری در قالب هنر بسیار زیبا و دلنشین می باشد.
تصویر سازی از ترانه ای که شعر ان جاذبه دارد یا نوشتهای میتواند پل ارتباطی کوچک بین ما انسانها باشد.
تمایل به احوالپرسی از نوع بشر با
انکه هرگز به ان مکان نرفته و به اسم انان رانشناخته نیاز بوجود امدن این دسته از هنر ولو اندک را پدید می اورد.
اموزش سمعی و بصری اثبات این نظریه است.